अतित र भविश्य विच म

उठेर छेउँकै बाथ्रूम जान शरीरले दबाब दिए ता पनी म यि दबाबलाई बेवास्ता गरिरहेको छु कारण; ओछ्यान न्यानो भाईसकेको छ र निदाउन आटेको छु। तर मेरो चलाख कानहरुले कुनै बच्चाको खुल्ला हासो सुन्दछु र मेरो निन्द्रा एकाएक भङ  भएको छ । मैले मन्द स्वोरमा ए फोर यापल, बि फोर बल र अरु अरु सुनिरहेको छु र म सुन्न बाध्य छु, न म बालक को हो चिन्दछु न उल्लाई म मेरो निन्द्रा बिगारेकोमा गाली गर्न मेरो बिबेकले मलाई  सिफारिस नै गर्दछ। म बिवस छु यि हँसोहरूलाई स्विकर्न। म कसरत गरिरहेको छु यी आवाजहरुलाई पनी बेवास्ता गर्दै  सपनाको भूमीमा अवतरन गर्न । म निदाउन सक्दिन अब शायद धेरै नै गून गून आउन थाल्यो, म ठ्म्यौन सक्दिन कून दीशाबाट यो आवाज अवतरित छ मेरो कान मा। यि बालकले मलाई कमजोर साबित गरेको हो या अफ्नो  आवाजलाई सक्तिशाली तर म एक्कासी ति सिसुले गून्जेको जुन त लाग्यो ताराले भन्ने गीत मलाइ मेरो अतित मा फर्काउँदछ। मलाई  ति ए बि सि हरुले मेरो ए.बि.सि कै दिनहरुमा पुर्याएको छ।  

हो म फेरी एक पटक ति बालापन महसूस गर्न चाहन्छु, त्यसरी नै खुल्ला ह्रीदयले हास्न चाहान्छु , जुन र ताराहरूसँग खेल्ने कल्पना गर्न चाहान्छु। हो म आज कल्पना को रोलर कोस्टर मा बहकिरहेको छु । र लाग्दै छ मेरो सिद्दान्त र पुरुस्वार्थलाई मन मा उर्लिएका भावनाले लत्त्याएको छ । म आज मेरो सैसबकाल का साथी हरु लाई  गरिरहेको सम्झीँदै छु, धमिलिदै गएका ति यादहरु छरलङिदै छन। अब यो न्यानो ओछ्यान बाट यन्टर्टिका पुगेको महसुस गर्दैछु ।

 भित्ता मा टिक टिक गरिरहेको घडीलाई नियाल्दछु र रात छिप्पेको सकेंत पाएको छु । अतितलाई सम्झेर म भवीस्य बिर्सन सक्दिन, भोली पनि छ मेरो जीवन। मेरा जिम्मेवारीहरुले मलाई कादापी क्षमा गर्ने छैन। म भबिस्से र अतितलाई सन्तुलित गरी ब्रतमनलाई अघी बढाउन चाहान्छु । तर म फेरी भोली को बारेमा सोच्दछु अनी फेरी अतित मै पुग्न चाहान्छु, जीवनलाई एक फेर फेरी त्यो मोडमा लान चाहन्छु जहाँ मैले गरेका गल्तीहरू लाई सच्याउन सकुँ र जीवनलाई अर्कै दीशा तर्फ लगुँ, तर यो मेरो चाहना मनको लड्डु घीउ सँग खाने कुरा जस्तै मात्र हो। तर यदी त्यो अवसर प्राप्त  भयेा भने पनि अन्तन्त फेरी अर्को एउटा मौका को भोगी भाईरहने छ हर मानब। मान्छे ले गल्ती गर्दछ र गल्ती लाई पछुताउनु मस्तिस्क र हृीदयलाई दिने बोझ मात्र हो।  जे भयो सो भयो र जे गयो सो पनि गयो, अबको बिकल्प भनेको जीवन जसरी प्रस्तुत हुन्छ त्यसरी नै यस सँग संघर्स गर्नु हो ।  अब समस्या को समाधान भन्दा बढी सदुपयोग गर्न प्रयत्नसिल रहनु पर्दछ। र ति अतितमा हराएका साथी र मौकाहरुलाई सम्झेर बियोगित हुनु भन्दा नयाँ नयाँ मोडमा भेटिएका साथीहरु वा प्राप्त भएका अवसरहरुलाई गूम्न नदिनु ले सम्भवत फेरी मलाई अतित मा फर्कने भन्दा भबिस्से तिर लमकन प्रेरित गर्ने छ ।